Vorige week deelde ik net als vele andere beleggers zwaar in de klappen. Mijn buy and hold strategie kleurde mijn portefeuille bloedrood. Moest ik twee weken geleden verkocht hebben, kon ik nu alles al een pakje goedkoper terugkopen. Toch heb ik koppig vastgehouden aan mijn strategie. De gedachte dat Warren Buffett op deze manier rijk werd, weerhield me ervan om mee te doen aan de totale paniek. Deze superbelegger verdrong trouwens net Bill Gates van de eerste plek in de Forbes400-lijst. De stichter van Microsoft had die 15 jaar lang onafgebroken aangevoerd. Artikel: Warren Buffet is rijker dan Bill Gates
Mijn holdings GBL en Henex gingen fors onderuit. Ik overwoog om bij te kopen maar besloot hier nog even mee te wachten. Recticel wil ik zeker niet doodzwijgen en ik moet toegeven dat ik hier ook tegen een aanzienlijk verlies aankijk. De recessievrees eist ook hier zijn tol. De automobieldivisie en isolatiedivisie zullen natuurlijk vrij conjunctuur gevoelig zijn. Maar ik kan niet anders dan het aandeel spotgoedkoop te vinden.
KBC Ancora ging het zwaarst onderuit. Bankaandelen kelderden overal ter wereld en vele banken belandden op de rand van het faillissement. Maar was KBC niet relatief immuun voor de kredietcrisis? Manager van het jaar 2008 en grote baas bij KBC André Bergen verzekerde ons in een press release nogmaals dat dit zeker het geval was. Maar de markt hechtte er weinig geloof aan. Begrijpelijk, zowel bij Fortis als bij Dexia hield men ook tot op het einde vol dat er niks aan de hand was. Dat KBC last zal ondervinden van de huidige crisis lijkt ons vanzelfsprekend. Maar KBC kan er ook voordeel uitgehaald hebben. Ik vermoed dat KBC op vlak van marktaandeel de voorbije weken een zeer goede zaak zal gedaan hebben. Bij Fortis en Dexia zijn toch heel wat klanten “weggevlucht”, deels naar KBC? Ik behoud het vertrouwen in mijn aandelen KBC Ancora maar ik houd toch mijn hart vast.
De grootbanken ondervonden dit jaar overigens niet alleen last van de kredietcrisis. Het fenomeen van internetbanken kende zeker in de eerste helft van dit jaar een sterke opgang. Kleinere banken die zogezegd veel kostenefficiënter waren, lokten klanten met hogere intrestvoeten op hun spaarrekeningen. Vele spaarders maakten de overstap. Zo verloren de grootbanken meer en meer spaartegoeden en waren ze uiteindelijk gedwongen om zelf ook hogere intrestvoeten aan te bieden op hun spaarrekeningen. Een pijnlijke concurrentieprik voor de grootbanken die al met heel wat andere problemen hadden af te rekenen.
Concurrentie mag en is zelfs goed, denken we dan. De kleine spaarder zag hen graag komen. Rabobank.be was waarschijnlijk het populairst. Maar het Ijslandse Kaupthing Edge maakte met een nog interessantere spaarformule zijn intrede in België. Een bank uit Ijsland boezemt natuurlijk niet meteen veel vertrouwen in. Maar de bank opereerde in België echter via een Luxemburgs filiaal, nl. Kaupthing Bank Luxemburg. Eigenlijk veranderde dit niets aan de situatie maar Luxemburg en hogere intresten… dat klonk al veel aannemelijker en veiliger. Al decennia lang kopen Belgen massaal kasbons in het belastingvriendelijke groothertogdom. En wanneer de beschermengel van de Belgische consument Test Aankoop zelf deze Ijslandse bank dan ook nog eens expliciet ging aanprijzen (screenshot 1 “lijst aangeprezen rekeningen” en screenshot 2 “Beste kopen uit Budget & Recht”), kon men toch wel op beide oren slapen zeker. Een paar duizend Belgische spaarders werden er klant. Helaas is net deze bank momenteel de enige bank waar spaarders echt deels hun spaargeld dreigen te gaan verliezen. Misschien is Test Aankoop ook wat te voortvarend geweest? Zelf staan ze wel steeds op de eerste rij om kritiek te geven op andere instellingen. Opmerkelijk ook hoe deze kleine banken de grote in extra moeilijkheden brachten om nu zelf ten onder te gaan.
De laatste weken is advies geven zeer moeilijk. Dat ondervond niet alleen Test Aankoop maar ook ik. Daarom benadruk ik ook dat het in mijn column om niets meer gaat dan een persoonlijke visie en mening. Er is duidelijk gebleken dat zowel toppolitici als topmanagers zonder blozen informatie durven achterhouden of flagrante leugens durven verspreiden. Zeker niet alleen in België, maar wereldwijd. We willen wel geloven dat ze dit met de beste bedoelingen doen. Paniek vermijden en de gemoederen bedaren is een van de grootste prioriteiten. Maar als je je “advies” dan baseert op deze ooit wel (en nu veel minder) betrouwbare informatiebronnen, kan je wel eens met je hoofd tegen de muur lopen. Zijn het allemaal leugens? Is niemand nog te vertrouwen? Is alles één grote samenzwering? Dat geloven we ook niet. We blijven geloven in een herstel en blijven speuren naar koopjes op de beurs. Maar we nemen voortaan alles met nog een extra korrel zout. “Voorzichtigheid is geboden” dus, ziehier toch nog een advies waar ik wel gerust in ben.
Jean-Marie

