Colruyt kwam enkele dagen geleden met resultaten die net iets onder de verwachtingen lagen. Dit leidde tot een koersdaling en koersdoelverlagingen bij de beurshuizen. Van mij mag de daling nog even blijven duren. Ik vind Colruyt een absoluut topbedrijf. Alweer? Ja alweer!

Colruyt heeft het allemaal. Ze bieden de bekende en vertrouwde merken tegen de scherpste prijzen. Een echte meerwaarde voor de klanten bieden, is waar het om gaat als je de concurrentie een stap voor wil blijven. Maar daarenboven blijven ze zeer winstgevend. Hun personeel is meer tevreden dan bij de sectorgenoten. Ze trekken overtuigd de kaart van groene energie om hun vestigingen van stroom te voorzien. En ook op de kar van de stijgende populariteit van biologische voeding zijn ze tijdig gesprongen. Kort samengevat, Colruyt is volledig mee met zijn tijd en werkt uiterst efficiënt.

Natuurlijk zal de huidige crisis ook bij Colruyt voelbaar zijn. De winkelkarretjes zullen iets minder gevuld zijn. Maar de crisis heeft ook voordelen. Als de mensen minder uit eten gaan, eten en drinken ze vaker thuis. Als de mensen minder op reis gaan, consumeren ze een paar weken per jaar meer in België. Als er minder mensen de eindejaarsfeesten buitenshuis vieren, zullen het er meer thuis doen. Colruyt zal hen met open armen ontvangen. De crisis maakt de mensen ook prijsbewuster. Dit is misschien nog het belangrijkste positieve crisiseffect voor Colruyt. Door hun de-laagste-prijs-politiek winnen ze meer en meer marktaandeel ten opzichte van Delhaize en Carrefour.

Ga ik dan Colruytaandelen kopen? Heel graag, maar niet aan de huidige koersen. Helaas noteren deze niet aan de fel gesmaakte rode Colruytprijzen. Liefst van al zou ik ze onder de 100euro kunnen kopen, maar dit is misschien onhaalbaar. Daarom plan ik al een eerste beperkte aankoop onder de 135euro. 15 keer de nettowinst per aandeel voor 2008 wil ik eventueel nog wel geven voor deze parel.

Jean-Marie

Eergisteren was het dan eindelijk zover. Inbev of beter Anheuser-Bush Inbev doet zijn aangekondigde kapitaalverhoging. Dat deze in de huidige marktomstandigheden moeizaam zou verlopen is geen verrassing. De operatie met voorkeurrecht gebeurt tegen de erg lage prijs van 6,45 euro per aandeel en zal 986,1 miljoen nieuwe aandelen creëren. De familiale aandeelhouders nemen voor minstens 2,8 miljard euro deel aan de operatie. De aandelenuitgifte zal een bedrag opleveren van 6,36 miljard euro.

De creatie van 986,1 miljoen nieuwe aandelen creëert een ontzaglijke verwatering. Tot dusver waren er 616,3 miljoen aandelen AB InBev in omloop. Dat worden er nu dus 1,602 miljard. De nieuw gecreëerde aandelen zullen naar verwachting noteren vanaf 16 december.

De aandeelhouders van Inbev zagen sinds het overnameavontuur hun aandelen zakken van boven de 50euro naar onder de 20euro. Plezant is anders. Als kleine troost kregen ze nu wel voorkeurrechten om in te tekenen op de uitgifte van “spotgoedkope” nieuwe aandelen.

Enkele columns geleden hadden we het al eens over topbedrijven. Wel volgens mij is Inbev er zeker één. Al van bij de start van Stockmania wist ik dat ik Inbev zou kopen. De vraag was alleen wanneer en voor hoeveel? Deze vraag kan ik nu beantwoorden, vind ik. Voor de overname er kwam leek 50euro per aandeel de faire marktprijs (het aandeel ging zelfs een paar keer boven de 60euro) voor Inbev. Er waren toen 616,3 miljoen aandelen, dus hadden we een marktkapitalisatie van 30,81 miljard euro. Is AB Inbev als bedrijf nu minder waard dan toen? Hopelijk niet, anders had men de overname beter niet gedaan. Ik geloof ook in de synergievoordelen en het voordeel van de betere geografische spreiding. Ik vind AB Inbev eigenlijk zelfs meer waard dan het vroegere Inbev.

Maar de wereld is intussen totaal veranderd. De wereldwijde crisis sloeg genadeloos toe. En ook zonder overnameperikelen zou het aandeel gedaald zijn. De aandelenkoers van concurrent Heineken halveerde ten op zichten van zijn top. Een zelfde verhaal voor Inbev zou een daling van 60euro naar 30euro betekenen, of zo een 40% onder de “faire” 50euro. Dit zou een marktkapitalisatie van 18,5 miljard euro geven. Door de overname steeg het aantal aandelen tot 1,602 miljard aandelen. Een aandelenkoers van 11,55euro geeft ons in de huidige situatie die marktkapitalisatie van 18,5 miljard euro.

De komende dagen en weken en zeker vanaf 16 december zullen zeer veel aandelen verkocht worden. De aandelen die men aan 6,45euro kan krijgen, kan men meteen “met winst” verkopen. De aandelenkoers zal als het ware naar die 6,45euro gezogen worden. Ik ga dan ook zo dicht mogelijk bij die 6,45euro proberen kopen en voorlopig zeker niet meer dan 11,55euro geven. Onder de 10euro zou mooi zijn.

Jean-Marie

De resultaten voor het derde kwartaal van dit jaar stromen binnen. Algemeen kan men zeggen dat de crisis nog weinig voelbaar was buiten de financiële sector. De resultaten zijn doorgaans bevredigend. De vooruitzichten zijn dit echter minder. Dit wijst er op dat de gevolgen van de bankencrisis de economie in zijn geheel beginnen aan te tasten.

Ook onze favorieten kregen hun rapport. Telenet presteerde sterk in het afgelopen kwartaal. De recessievrees speelde hen nauwelijks parten en ook de toekomst blijft rooskleurig. Ook het toetje waar we op hoopten werd heraangekondigd. Telenet is van plan haar aandeelhouders extra te verwennen. Men liet nog in het midden of dit door middel van een dividend, kapitaalvermindering of inkoopprogramma van eigen aandelen zal zijn. Persoonlijk verkies ik een kapitaalvermindering maar de algemene vergadering moet hierover beslissen.

GBL stelde ook niet teleur. De geconsolideerde nettowinst steeg over de eerste negen maanden van 2008 met 44 procent tot 848 miljoen euro. De intrinsieke waarde van deze holding hangt natuurlijk vooral af van de prestaties van de bedrijven in portefeuille. En ook hierover zijn we tevreden voor het voorbije kwartaal. Total lijdt momenteel natuurlijk wel onder de dalende olieprijs. Maar ik verwacht dat deze ondanks de nakende recessie terug zal stijgen. De winter in het noordelijk halfrond en de productiedalingen in de OPEC-landen zullen hier voor zorgen. De recessie zou voor de bouwgroep Lafarge wel eens zwaardere gevolgen kunnen hebben. Al wil ik hier toch ook opmerken dat overheden in tijden van recessie vaak grote infrastructuur werken uitvoeren om de slabakkende economie nieuw leven in te blazen. Als dit ook nu het geval zal zijn, zal Lafarge zeker een graantje kunnen meepikken.

Recticel blijft een zorgenkind. Alle divisies, behalve de isolatiedivisie, boekten in het derde kwartaal mindere resultaten dan een jaar eerder. De terugval van de economie wordt hier wel voelbaar. Vooral de aanwezigheid in de automobielsector baart beleggers zorgen. Recticel levert de grondstoffen voor dashboards en zetelkussens. Recticel trekt daarenboven zijn prognose voor winstgroei in 2008 terug in.

Met KBC gaat het eveneens niet geweldig en dus ook niet met onze KBC Ancora. Zoals bij bijna alle banken moesten ook hier dit kwartaal weer zware afschrijvingen gedaan worden met een groot kwartaalverlies als gevolg. En ook de toekomst blijft onzeker.

Suez Environnement voldeed dan weer wel aan de verwachtingen. Leuk nieuwtje hier is dat de Qatarese overheid een belang van 2,98% in het bedrijf genomen heeft en tevens aankondigde dit belang nog te willen vergroten. Dit zal de beurskoers zeker ondersteunen en in de toekomst mogelijk ook leiden tot interessante contracten in Qatar.

Jean-Marie

Oktober 2008 zullen beleggers niet gauw vergeten. Wat een maand! Echt een historische maand die de toekomst drastisch veranderd heeft en nog zal veranderen. Je zou het een eer kunnen vinden dit te mogen meemaken hebben. Alleen zo jammer dat het een zeer dure ervaring is geweest om mee te maken. Zeker als je met Fortis alles van op de eerste rij mocht beleven. Maar de maand is voorbij en vorig weekend hebben we meteen ook de doden geëerd. Daarenboven is de wereld (helaas 4 of zelfs 8 jaar te laat) verlost van president Bush. Hoogtijd voor een nieuw hoofdstuk dus.

Hopelijk breekt er nu een periode van herstel aan. De huidige economische situatie kan men allerminst rooskleurig noemen dus rekenen we niet op een fors herstel. Met een periode van rust en stabilisering gevolgd door een kleine eindejaarsrally zouden we al zeer tevreden zijn. Dat zou ook betekenen dat het een goede strategie was om temidden van een crisis aandelen “goedkoop” op te pikken. Kopen als iedereen wil verkopen is wat we al deden. Als de paniek nu uit de markten zou verdwijnen, kunnen we met een iets geruster gemoed wachten op de volgende fase, namelijk het verkopen als iedereen wil kopen. We zijn er ons van bewust dat het nog vele maanden of zelfs jaren zal duren vooraleer de euforie op de beurzen zijn rentree zal maken. Het kan zelfs nog weken en maanden zeer hectisch en deprimerend blijven op de beurzen. Hoe dan ook voor mij is er geen weg terug. Ik ben een man met een plan.

Jean-Marie

Week, na week, na week nu al dalen de aandelenkoersen overal ter wereld. De verliezen in mijn persoonlijke portefeuille dikken alsmaar aan. Vorige week was wederom pijnlijk. Uiteindelijk was het dan toch zover en ging ook KBC als laatste Belgische grootbank onderuit. Ook KBC moest aankloppen bij de overheid voor vers kapitaal en schrapte meteen ook maar zijn dividend voor dit jaar. Met mijn KBC Ancora aandelen sta ik nu al op meer dan 60% verlies. Dat is even slikken. Bij Recticel, Henex en GBL sta ik ook zwaar in het rood. De aandelen die drie weken geleden al een koopje leken, zijn intussen blijkbaar nog “goedkoper” geworden.

De onheilspellende berichten over een nakende recessie en misschien wel het ineenstuiken van heel het financiële systeem boezemden mij angst in. De verleiding om al mijn aandelen ineens buiten te gooien was groot. Had ik dat toen gedaan, kon ik vandaag al veel aandelen goedkoper terugkopen. Backwards traden noem ik dat. Maar ik bleef ze stevig vasthouden. In de greep van de paniek durfde ik na Recticel geen nieuwe aandelen meer opnemen in mijn column. Ik was blij Recticel te kunnen kopen onder de 8euro en intussen doken ze zelfs al eens onder de 5euro. Leuk is anders.

Maar zelfs crashen went. En vorige week ging ik terug aan het “shoppen”. Zo kocht ik Umicore aan 14euro. Ik werd ook hier kort nadien meteen op verlies gezet. Ondanks de in mijn ogen zeer bevredigende kwartaalupdate vorige donderdag bleef het aandeel dalen. Gedelegeerd bestuurder Thomas Leysen doet volgende maand een stap opzij en geeft het roer door aan Marc Grynberg en bij wijze van afscheid zei hij: “Ik geef het bedrijf over met voldoening en vertrouwen, omdat Umicore nu de sterkste balans heeft ooit, omdat Umicore dit jaar een recordwinst zal boeken en omdat Umicore een aantrekkelijke portefeuille van activiteiten omvat”. Ik schonk hen dus ook mijn vertrouwen.

Maar mijn koopwoede stopte niet bij Umicore. Het recent afgesplitste Suez Environnement viste ik aan 13euro op. Deze milieugroep daalde zeer sterk na de winstwaarschuwing bij concurrent Veolia maar herbevestigde zelf de eigen doelstellingen. En om Telenet onder de 11euro te kopen was de verleiding ook te groot. Niet alleen het aantal abonnees voor digitale televisie stijgt maar ook de opbrengst per abonnee. Een film, serie of concert downloaden valt meer en meer in de smaak bij het grote publiek. De gedoodverfde concurrent van Belgacom lijkt me ook relatief ongevoelig voor een recessie. Daarbovenop reken ik hier binnenkort op een extra toetje.

Het concept van Stockmania om van een crisis gebruik te maken om een mooie portefeuille aandelen op te bouwen krijgt zo stilaan zijn definitieve vorm. Hopelijk blijkt binnen een paar maanden dat we dit deden aan “braderieprijzen”, om Yves Leterme zijn mooi woord nog eens te gebruiken. Ik moet toegeven dat wie nu de 7 tot op heden besproken aandelen (GBL, KBC Ancora, Henex, Recticel, Umicore, Suez Environnement en Telenet) zou kopen, hiervoor al zeker een pak minder moet betalen dan ik wat ik er voor gaf. Mijn cash raakt stilaan op maar toch ben ik van plan om de komende weken nog een drietal aandelen op te pikken. Komen tot zo een tiental aandelen is het doel.

Jean-Marie

Geachte Mijnheer de Eerste Minister,

De voorbije weken hebben we allemaal ondervonden dat onze zogezegde politieke crisis maar klein bier is in vergelijking met de economische crisis. Meer dan een jaar bent u vooral bezig geweest met een grote staatshervorming die er mijns inziens nooit zal komen. Intussen stond de wereld zeker niet stil. De huizencrisis in Amerika brak in alle hevigheid uit. Hypotheken werden niet meer terugbetaald en de huizen in onderpand geraakten nog nauwelijks verkocht. Een hele resem banken kwam in de problemen en bracht zo een nog grotere resem banken ook in de problemen. Een domino-effect dat met volle kracht ook onze banken raakte. Het vertrouwen in ons financieel systeem ebde weg en u moest noodgedwongen ingrijpen.

Fortis kwam als eerste zwaar in de problemen. U gaf de garantie dat niemand zijn spaargeld zou verliezen en raadde iedereen aan de kalmte te bewaren. “Fortis was een solvabel bedrijf dat tijdelijk met liquiditeitsproblemen kampte” werd ons verzekerd. Doch kon het de gemoederen niet bedaren. Spaarders bleven hun geld weghalen. De stille bankrun hield aan en de beurskoers bleef dalen. U greep in samen met uw collega’s in Nederland en Luxemburg.

De Benelux injecteerde op 28 september 11,2 miljard euro in Fortis en elk land kreeg hiervoor 49% van de aandelen van hun nationale Fortisafdeling. De helft van Fortis was dus toen 11,2 miljard euro waard, een aandeel Fortis dus zo een 5euro. Er doken alsmaar hardnekkiger wordende geruchten op dat BNP Paribas heel Fortis zou willen overnemen aan 1,60euro per aandeel. Dit was te weinig en dankzij het vers kapitaal kon Fortis in alle sereniteit verder werken en zijn problemen proberen op te lossen. Maar ook dit reddingsplan volstond helaas niet.

Vrijdagavond 3 oktober maakt u bekend dat de Nederlandse overheid de activiteiten van Fortis in Nederland volledig overneemt: Fortis Bank Nederland, Fortis Insurance en ABN Amro. Nederland betaalt er 16,8 miljard euro voor. Vanaf dan is het aan u alleen. U treedt krachtig op. U beklemtoont dat u zich niet in de luren laten leggen hebt door Nederland en dat u een goede deal uit de brand gesleept hebt. U verzekert ons bovendien dat u, om het met uw eigen woorden te zeggen, Fortis niet te grabbel zou gooien aan braderieprijzen. Een heel weekend onderhandelt u met één of meerdere partijen. Zondagavond is de kogel door de kerk. U sluit een deal met BNP Paribas. De overheid koopt in twee fases 100 procent van Fortis Bank België voor in totaal 9,4 miljard euro en beslist drie kwart daarvan te verkopen aan BNP Paribas voor 8,25 miljard euro.

Dat waardeert Fortis Bank België dus op 11 miljard euro, dus 1,6 miljard euro theoretische meerwaarde. In tijden van crisis moet er inderdaad kordaat opgetreden worden. Maar u moet toch wel de basisrechten van onze maatschappij blijven respecteren. En aangezien we niet in een communistisch land leven is het eigendomsrecht zo een basisrecht. Heel Fortis en dus ook Fortis Bank België was tot 28 september van de grote en kleine aandeelhouders van Fortis. Als u er dan op een week tijd 1,6 miljard euro meer voor krijgt, wil dit zeggen dat u er zelf te weinig voor betaalde aan de aandeelhouders. De betaling door BNP Paribas gebeurde wel in eigen aandelen. Aandelen die dus ook op hun beurt in waarde kunnen dalen. Dus nemen we aan dat u ons overheidsgeld als een goede huisvader beheert en dus daarmee rekening hield. Die 1,6 miljard euro is eigenlijk geen echte meerwaarde maar een soort buffer omdat BNP Paribas met aandelen in plaats van met cash betaalde. Slim bekeken en de koersevolutie van het aandeel BNP Paribas gaf u al overschot van gelijk. Tot zover kunnen we hier nog spreken van goed bestuur.

Wat houdt de aandeelhouder nu over aan uw goed bestuur? Zeker niet meer de 5euro die het aandeel op 28 september nog leek waard te zijn. De aandeelhouder heeft nu nog de verzekeringsactiviteiten buiten de Benelux van Fortis en 66% in een portefeuille aan rommelkredieten. De intrinsieke waarde van het Fortisaandeel ligt tussen de 3 en 3,80euro volgens alle beurshuizen die het aandeel volgen. Als dit klopt is hier opnieuw sprake van goed bestuur van uw kant. Het water stond Fortis aan de lippen en BNP Paribas wou hier volgens de geruchten misbruik van maken om Fortis binnen te rijven aan de braderieprijs van 1,60euro per aandeel. U hebt dit zogezegd verhinderd. U hebt de aandeelhouder niet in de kou laten staan en een betere prijs weten te bedingen. Ik zou er oprecht mijn hoed voor af doen.

Maar ik geloof u niet Meneer Leterme. En de markt gelooft u ook niet. Het aandeel Fortis is op de beurs helemaal geen 3euro meer waard en ook geen 3euro min een redelijke décote zoals dat bij holdings de gewoonte is. Het aandeel is op de beurs zelfs geen 1,60euro meer waard. U weet wel, de veel te lage braderieprijs die BNP Paribas voor Fortis wou geven. Hebt u de al zo fel geteisterde aandeelhouder een volledig lege schelp aangesmeerd? En wilt u er met weg komen door via een of andere vage regeling eventueel binnen 4 jaar nog enige compensatie aan de aandeelhouder te geven? U kunt ook doen zoals de Fortistop maanden deed en zeggen dat de huidige beurskoers geen weerspiegeling is van de economische realiteit. De aandeelhouder is dit echter beu gehoord en heeft hier helemaal geen boodschap meer aan.

Ik vind dat de aandeelhouder het recht heeft om te weten wat het aandeel nu eindelijk echt nog waard is. En hem de mogelijkheid geven om indien hij dit wenst deze zwarte bladzijde definitief om te slaan, is vind ik wel het minste dat u kunt doen. Als het aandeel echt 3,5euro waard is, moet dit toch op een galante manier mogelijk zijn? U zou kunnen onderhandelen met BNP Paribas dat ook de aandeelhouder zijn aandelen Fortis kan ruilen voor aandelen BNP Paribas, 1 aandeel BNP Paribas in ruil voor 20 aandelen Fortis bijvoorbeeld. De overheid zou ook 2,50euro cash kunnen geven per Fortisaandeel. Als het aandeel echt minstens 3euro waard is, zou dit zelfs nog een goede zaak zijn voor de begroting. De huidige notering en de huidige koers van het aandeel werkt als een splinter in een vinger. Het doet de wonde meer en meer verzweren en etteren. De wonde kan pas beginnen genezen eens de splinter uit de vinger verwijderd is, ook al moet er daarvoor nog een laatste keer flink op de tanden gebeten worden.

Met vriendelijke groet,
Jean-Marie

Vorige week deelde ik net als vele andere beleggers zwaar in de klappen. Mijn buy and hold strategie kleurde mijn portefeuille bloedrood. Moest ik twee weken geleden verkocht hebben, kon ik nu alles al een pakje goedkoper terugkopen. Toch heb ik koppig vastgehouden aan mijn strategie. De gedachte dat Warren Buffett op deze manier rijk werd, weerhield me ervan om mee te doen aan de totale paniek. Deze superbelegger verdrong trouwens net Bill Gates van de eerste plek in de Forbes400-lijst. De stichter van Microsoft had die 15 jaar lang onafgebroken aangevoerd. Artikel: Warren Buffet is rijker dan Bill Gates

Mijn holdings GBL en Henex gingen fors onderuit. Ik overwoog om bij te kopen maar besloot hier nog even mee te wachten. Recticel wil ik zeker niet doodzwijgen en ik moet toegeven dat ik hier ook tegen een aanzienlijk verlies aankijk. De recessievrees eist ook hier zijn tol. De automobieldivisie en isolatiedivisie zullen natuurlijk vrij conjunctuur gevoelig zijn. Maar ik kan niet anders dan het aandeel spotgoedkoop te vinden.

KBC Ancora ging het zwaarst onderuit. Bankaandelen kelderden overal ter wereld en vele banken belandden op de rand van het faillissement. Maar was KBC niet relatief immuun voor de kredietcrisis? Manager van het jaar 2008 en grote baas bij KBC André Bergen verzekerde ons in een press release nogmaals dat dit zeker het geval was. Maar de markt hechtte er weinig geloof aan. Begrijpelijk, zowel bij Fortis als bij Dexia hield men ook tot op het einde vol dat er niks aan de hand was. Dat KBC last zal ondervinden van de huidige crisis lijkt ons vanzelfsprekend. Maar KBC kan er ook voordeel uitgehaald hebben. Ik vermoed dat KBC op vlak van marktaandeel de voorbije weken een zeer goede zaak zal gedaan hebben. Bij Fortis en Dexia zijn toch heel wat klanten “weggevlucht”, deels naar KBC? Ik behoud het vertrouwen in mijn aandelen KBC Ancora maar ik houd toch mijn hart vast.

De grootbanken ondervonden dit jaar overigens niet alleen last van de kredietcrisis. Het fenomeen van internetbanken kende zeker in de eerste helft van dit jaar een sterke opgang. Kleinere banken die zogezegd veel kostenefficiënter waren, lokten klanten met hogere intrestvoeten op hun spaarrekeningen. Vele spaarders maakten de overstap. Zo verloren de grootbanken meer en meer spaartegoeden en waren ze uiteindelijk gedwongen om zelf ook hogere intrestvoeten aan te bieden op hun spaarrekeningen. Een pijnlijke concurrentieprik voor de grootbanken die al met heel wat andere problemen hadden af te rekenen.

Concurrentie mag en is zelfs goed, denken we dan. De kleine spaarder zag hen graag komen. Rabobank.be was waarschijnlijk het populairst. Maar het Ijslandse Kaupthing Edge maakte met een nog interessantere spaarformule zijn intrede in België. Een bank uit Ijsland boezemt natuurlijk niet meteen veel vertrouwen in. Maar de bank opereerde in België echter via een Luxemburgs filiaal, nl. Kaupthing Bank Luxemburg. Eigenlijk veranderde dit niets aan de situatie maar Luxemburg en hogere intresten… dat klonk al veel aannemelijker en veiliger. Al decennia lang kopen Belgen massaal kasbons in het belastingvriendelijke groothertogdom. En wanneer de beschermengel van de Belgische consument Test Aankoop zelf deze Ijslandse bank dan ook nog eens expliciet ging aanprijzen (screenshot 1 “lijst aangeprezen rekeningen” en screenshot 2 “Beste kopen uit Budget & Recht”), kon men toch wel op beide oren slapen zeker. Een paar duizend Belgische spaarders werden er klant. Helaas is net deze bank momenteel de enige bank waar spaarders echt deels hun spaargeld dreigen te gaan verliezen. Misschien is Test Aankoop ook wat te voortvarend geweest? Zelf staan ze wel steeds op de eerste rij om kritiek te geven op andere instellingen. Opmerkelijk ook hoe deze kleine banken de grote in extra moeilijkheden brachten om nu zelf ten onder te gaan.

De laatste weken is advies geven zeer moeilijk. Dat ondervond niet alleen Test Aankoop maar ook ik. Daarom benadruk ik ook dat het in mijn column om niets meer gaat dan een persoonlijke visie en mening. Er is duidelijk gebleken dat zowel toppolitici als topmanagers zonder blozen informatie durven achterhouden of flagrante leugens durven verspreiden. Zeker niet alleen in België, maar wereldwijd. We willen wel geloven dat ze dit met de beste bedoelingen doen. Paniek vermijden en de gemoederen bedaren is een van de grootste prioriteiten. Maar als je je “advies” dan baseert op deze ooit wel (en nu veel minder) betrouwbare informatiebronnen, kan je wel eens met je hoofd tegen de muur lopen. Zijn het allemaal leugens? Is niemand nog te vertrouwen? Is alles één grote samenzwering? Dat geloven we ook niet. We blijven geloven in een herstel en blijven speuren naar koopjes op de beurs. Maar we nemen voortaan alles met nog een extra korrel zout. “Voorzichtigheid is geboden” dus, ziehier toch nog een advies waar ik wel gerust in ben.

Jean-Marie

Normaal had ik een heel andere column voorbereid voor deze week. Maar de realiteit besliste er anders over. De wereld is even blijven stilstaan, de financiële wereld dan toch. Vorig weekend verloor België zijn grootste bank. Fortis werd opgekocht door het Franse BNP Paribas.

Maanden ontkende men dat er grote problemen waren. Eerst luidde het: “wij plannen geen kapitaalverhoging en zien geen reden om ons dividendbeleid te wijzigen”. Zo klonk het uit de mond van de toenmalige Fortistop. De verkoop van activa die toch niet tot de kernactiviteiten behoorden zou ruim voldoende geld opleveren om de veel te dure overname van ABN Amro te financieren. Tot 26 juni 2008 ineens wel een kapitaalverhoging werd uitgevoerd. Via een “accelerated bookbuilding” procedure konden institutionele beleggers aandelen kopen aan 10euro. Omdat het aandeel Fortis op de beurs toen nog ruim boven de 10euro noteerde was de emissie een groot succes. Er werden 150 miljoen nieuwe aandelen uitgegeven die gretig werden opgekocht door institutionele investeerders uit alle hoeken van de wereld. De kopers kwamen uit Rusland, China, Libië… iedereen wou Fortisaandelen aan 10euro. En de particuliere belegger… die voelde zich zwaar bekocht omdat alleen professionelen konden intekenen op die “goedkope” aandelen. Daarnaast werd toen ook het dividend in contanten geschrapt.

De beurskoers zette sinds die dag een forse daling in. Een paar dagen later kon iedereen al gewoon op de beurs van die felbegeerde aandelen kopen aan de “bodemprijs” van 10euro. En nog een dag later zelfs onder de 10euro. Het goede huisvaderaandeel bij uitstek dat op korte tijd zoveel van zijn waarde verloor, liet veel beleggers verbouwereerd achter. De publieke opinie eiste een schuldige. Iemand moest aan de schandpaal voor zo een debacle. Jean-Paul Votron werd opgeofferd als grote schuldige. Feit dat hij aan crisismanagement deed en plots aan TIEN euro 150 miljoen aandelen liet bijdrukken was natuurlijk onvergeeflijk. De aandeelhouderswaarde in die mate laten verwateren was paniekvoetbal van de ergste soort, zo iemand hoorde niet thuis in het management van onze Belgische trots.

Maurice Lippens werd gespaard en met Herman Verwilst kwam er een nieuwe held aandraven. Hij zou de Fortistrein weer op het juiste spoor zetten. Het plan was eenvoudig eerst enkele knopen doorhakken en kordaat handelen om zich nadien te focussen op de kernactiviteit. Dit zou de echte waarde van Fortis weer snel naar boven doen komen. Maar de beurskoers reageerde eerst nauwelijks en na een paar weken eerder negatief. Vanaf toen zou het steevast luiden: “Fortis is een sterk en solvabel bedrijf. De lage beurskoers is absoluut geen weerspiegeling van de economische realiteit”. Deze uitspraak werd meteen onderbouwd. Men legde een objectieve en conservatieve waardebepaling van alle onderdelen van de Fortisgroep voor en maakte hiervan de som. Deze som was veel hoger dan de beurskoers. De conclusie was snel gemaakt en overduidelijk. De huidige aandelenkoers was extreem ondergewaardeerd. Men vreesde dan ook een vijandige overname. Stel u voor dat een buitenlandse bank deze Belgische parel voor 10euro per aandeel zou wegkapen. Weken gingen voorbij. Een vijandige overname kwam er niet maar ook van knopen doorhakken was niets te merken. Voor één keer had de Fortistop niet gelogen. De beurskoers weerspiegelde inderdaad niet de economische realiteit.

Het vertrouwen bij de spaarders begon weg te ebben. De overheid garandeerde expliciet dat de spaarders geen risico liepen. Fortis bleef ontkennen dat spaarders massaal geld begonnen weg te halen maar de beurskoers kelderde voor de zoveelste keer. In het weekend van zondag 28 september verscheen dan onze nationale superheld op het toneel. Yves Leterme zelf zou het vertrouwen in Fortis herstellen door een duurzame oplossing voor de liquiditeitsproblemen aan te reiken. Hoeveel seconden politieke moed dit vergde weet ik niet. Maar Fortis opsplitsen ging onze Yves duidelijk beter af dan Brussel-Halle-Vilvoorde. De Beneluxlanden pompten vers kapitaal in hun lokale fortisafdeling en kregen hiervoor 49% van de aandelen van de lokale entiteit. De intrede van Leterme zorgde er ook voor dat Lippens nu wel en Verwilst meteen ook hun boeltje mochten pakken. Maar ook deze kapitaalinjectie bracht geen soelaas, het vertrouwen bleef weg.

Vorig weekend werd een volgende stap in het reddingsplan gezet. De Nederlandse overheid kocht Fortis Nederland en ABN Amro over en BNP Paribas nam Fortis België over. Er wordt gegoocheld met miljarden, blokkeringsparticipaties en vetorechten. Iedereen is gered en beter af met de huidige regeling althans dat zegt men toch en blijft men maar herhalen in de diverse media. Feit is wel dat het Fortisaandeel een hele maandag geschorst is gebleven met een evenwichtskoers ver onder de slotkoers van vrijdag. Ander opvallend detail is dat Leterme Fortis eerst deels nationaliseerde aan een voor de aandeelhouders zogezegd billijke prijs en amper een week vol miserie later Fortis doorverkoopt aan BNP Paribas en hierop meteen een meerwaarde van 1,6 miljard boekt. Of hoe onze superheld de al fel geplaagde particuliere belegger nog snel besteelt om zijn begroting in orde te krijgen?

Achteraf kunnen we alleen maar spijt hebben dat Votron niet meer aandelen bijdrukte aan 10euro toen er toch zoveel vraag naar was. Of dat die vijandige overname er niet kwam. En na zoveel leugens, valse beloftes en mislukte reddingspogingen blijf ik net als veel andere beleggers verweest achter. Waarom krijgt de overheid eigenlijk aandelen BNP Paribas (en nog een fikse meerwaarde) en zadelt men de kleine belegger met de resterende rommel op? Zelfs al is na de opeenstapeling aan blunders Fortis slechts 3,5 à 4euro meer waard dan zou ik hier liever ook aandelen BNP Paribas voor krijgen.

Tenslotte heb ik nog één allerlaatste vraag. Beste meneer Yves Leterme, meneer Maurice Lippens, meneer Herman Verwilst of meneer Filip Dierckx… Weerspiegelt de huidige beurskoers van het aandeel Fortis nu eindelijk wel de economische realiteit? Bedankt!

Jean-Marie

Natuurlijk beleg ik niet alleen in holdings. Ik wil ook aandelen van gewone bedrijven. Het is te zeggen, ik wil eigenlijk geen aandelen van gewone bedrijven, maar van topbedrijven. De algemene verkoopgolf op de beurzen vorige week gaf me de kans om zo een topper relatief goedkoop te kopen. Recticel voldoet vind ik aan alle voorwaarden om een topbedrijf genoemd te worden en onder de 8euro leek dit aandeel mij een koopje. Recticel is een Belgisch bedrijf met ongeveer 100 vestigingen verdeeld over 27 landen en heeft ongeveer 11300 medewerkers in dienst.

Nu, wat onderscheidt een topbedrijf van een bedrijf? Eerst en vooral is dit het product. Recticel produceert producten op basis van schuimplastic of polyurethaan. Het beschikt over een unieke technologie en een waaier aan patenten. Deze van olie afgeleide kunststof komt men steeds vaker tegen in het dagdagelijkse leven. De kans is groot dat er polyurethaan verwerkt zit in jouw hoofdkussen, matras en lattenbodem. En zo bestaan er nog tientallen industriële toepassingen, van isolatiemateriaal tot auto-interieurs… Op die manier draagt Recticel bij tot het comfort van iedereen en mogen we spreken van een uniek product. Daarenboven vindt men nog steeds meer nieuwe toepassingen voor polyurethaan.

Een topbedrijf heeft ook een topmanager nodig. In het geval van Recticel zouden we met de 61-jarige Luc Vansteenkiste ook hier enorm goed moeten scoren. De gedelegeerd bestuurder van Recticel kan zelfs letterlijk adelbrieven voorleggen. In 2000 werd hij verkozen tot manager van het jaar en in 2005 kreeg hij de adellijke titel van baron. Hij was ook jaren voorzitter van de werkgeversorganisatie VBO en is nu nog steeds voorzitter van de raad van bestuur bij Spector en bestuurder bij Delhaize, Bois Sauvage, Sioen en Ter Beke. Een manager met een dergelijke bewezen staat van dienst schenken we graag ons vertrouwen.

De geschiedenis van Recticel gaat terug tot 1778. Jan-Frans Cooppal startte toen een buskruitfabriek in Wetteren. Meer dan 100 jaar lang bleek deze activiteit zeer lucratief. En wanneer buskruit plaats moest ruimen voor modernere explosieven speelde de fabriek hier handig op in en evolueerde ze mee. Tot ze in 1952 van Bayer een licentie krijgen om een nieuw product te testen, namelijk polyurethaan. Het Recticel van nu is geboren en hun geschiedenis is een teken van voldoende flexibiliteit om in een voortdurend veranderende omgeving te overleven.

De voorbije 50 jaar doorworstelde Recticel nog heel wat moeilijke periodes maar het bleef groeien tot wat het nu is. Een multinational gespecialiseerd in polyurethaantoepassingen die uit 4 divisies bestaat Soepelschuim, Slaapcomfort, Automobiel en Isolatie. De voorbije jaren deed de ene divisie het al wat beter dan de andere maar nu lijken ze allemaal op punt te staan en lijkt de toekomst rooskleurig. De laatste halfjaarresultaten bevestigen dit.

Omdat Recticel vele investeringen en overnames deed en helaas ook een paar gedwongen herstructureringen moest ondergaan, bouwde het wel heel wat schulden op. Een herfinancieringsplan drong zich op maar in februari van dit jaar werd ook dit succesvol afgewerkt met een lening van 230 miljoen euro over 5 jaar. Ik denk dat de magere jaren voorbij zijn bij Recticel en dat de vette zullen aanbreken en daar wil ik van meegenieten. Ceo Luc Vansteenkiste bezit persoonlijk 3% van de aandelen en lijkt mijn mening (lees hier) te delen. En ook bij Bois Sauvage moeten ze er zo over denken want zij trokken hun belang in Recticel de voorbije maanden op tot 28,6%. Het heeft toch altijd iets geruststellends te weten dat ik niet de enige ben die ze koopwaardig vind.

Jean-Marie

Gisteren werden we wakker na een aardverschuiving in de financiële wereld. Het hele landschap ziet er in één klap anders uit. De zakenbank Lehman Brothers heeft het faillissement aangevraagd en het grootste beurshuis ter wereld Merill Lynch wordt overgenomen door Bank of America om het faillissement nipt te vermijden. Net zoals bij een gewone aardverschuiving was de schade enorm. De bankaandelen kelderden meteen en zogen alle andere aandelen mee naar beneden. Vorige maandag was het nog net het omgekeerde, toen was er euforie omdat de Amerikaanse staat Fannie Mae en Freddie Mac ter hulp kwam. De banken konden gerust zijn dat de hypotheekgiganten hun financiële verplichtingen zouden nakomen en de aandelen knalden hoger.

Als een raket omhoog en nadien in vrije val naar beneden en we staan weer min of meer waar we twee weken geleden stonden. In een pretpark zou zo een wilde rit je een geweldige kick bezorgen. Je zou tevreden uitstappen en op weg gaan naar de volgende attractie. Op de beurs ligt dit even anders. Zij die laag kochten en vorige week hoog verkochten zullen ook zeer tevreden zijn. En zij staan nu al te trappelen om weer “laag” te kopen. Maar dan moet hun timing wel heel erg goed geweest zijn. In het algemeen levert dergelijke grote volatiliteit vooral angst en onzekerheid op. Twee dingen die verafschuwd worden door de meeste beleggers. Zij vluchten uit de markt of blijven vanaf de zijlijn toekijken. En het zijn net hen die we nodig hebben voor een stabiel herstel. Ik vind dan ook dat de huidige situatie duidelijk slechter is dan twee weken geleden. Zo slecht als nu was het nog nooit. Maar tegelijk zijn er broodnodige stappen gezet op weg naar betere tijden.

Is de grootste miserie nu “eindelijk” achter de rug? Ik hoop het.
Kan het nog slechter? Waarschijnlijk wel.

Zelf ga ik niet uit de markt vluchten. Stockmania is dan ook ontstaan omdat we vinden dat het net tijdens een crisis is dat er koopjes te doen zijn. Ik blijf wel heel voorzichtig. Ik voel de onzekerheid en angst maar er is mij altijd gezegd dat dat slechte raadgevers zijn. Overmoed en overdreven optimisme zijn dat zeker ook. Ergens in 2001 klonk het in Ieper “De zee is woelig maar de haven in zicht”. Hun schip is wel vergaan.

Op de aandelenmarkten kan je al eerder van een storm spreken dan van een woelige zee. En je koopt natuurlijk liefst op het dieptepunt van de crisis en wanneer de haven niet alleen in zicht is maar ook bereikbaar. De ultieme bodem voorspellen kan ik niet. Ik houd mijn hier eerder besproken Henex en GBL wel stevig vast. Ik heb er alle vertrouwen in dat deze schepen de storm zullen doorstaan. En de komende weken word ik zeker van nog een paar schepen passagier. Aandelen die ik al maanden in het vizier heb en zeker ga kopen of bijkopen. Zwemvesten aan en tot volgende week!

Jean-Marie