Gisteren werden we wakker na een aardverschuiving in de financiële wereld. Het hele landschap ziet er in één klap anders uit. De zakenbank Lehman Brothers heeft het faillissement aangevraagd en het grootste beurshuis ter wereld Merill Lynch wordt overgenomen door Bank of America om het faillissement nipt te vermijden. Net zoals bij een gewone aardverschuiving was de schade enorm. De bankaandelen kelderden meteen en zogen alle andere aandelen mee naar beneden. Vorige maandag was het nog net het omgekeerde, toen was er euforie omdat de Amerikaanse staat Fannie Mae en Freddie Mac ter hulp kwam. De banken konden gerust zijn dat de hypotheekgiganten hun financiële verplichtingen zouden nakomen en de aandelen knalden hoger.
Als een raket omhoog en nadien in vrije val naar beneden en we staan weer min of meer waar we twee weken geleden stonden. In een pretpark zou zo een wilde rit je een geweldige kick bezorgen. Je zou tevreden uitstappen en op weg gaan naar de volgende attractie. Op de beurs ligt dit even anders. Zij die laag kochten en vorige week hoog verkochten zullen ook zeer tevreden zijn. En zij staan nu al te trappelen om weer “laag” te kopen. Maar dan moet hun timing wel heel erg goed geweest zijn. In het algemeen levert dergelijke grote volatiliteit vooral angst en onzekerheid op. Twee dingen die verafschuwd worden door de meeste beleggers. Zij vluchten uit de markt of blijven vanaf de zijlijn toekijken. En het zijn net hen die we nodig hebben voor een stabiel herstel. Ik vind dan ook dat de huidige situatie duidelijk slechter is dan twee weken geleden. Zo slecht als nu was het nog nooit. Maar tegelijk zijn er broodnodige stappen gezet op weg naar betere tijden.
Is de grootste miserie nu “eindelijk” achter de rug? Ik hoop het.
Kan het nog slechter? Waarschijnlijk wel.
Zelf ga ik niet uit de markt vluchten. Stockmania is dan ook ontstaan omdat we vinden dat het net tijdens een crisis is dat er koopjes te doen zijn. Ik blijf wel heel voorzichtig. Ik voel de onzekerheid en angst maar er is mij altijd gezegd dat dat slechte raadgevers zijn. Overmoed en overdreven optimisme zijn dat zeker ook. Ergens in 2001 klonk het in Ieper “De zee is woelig maar de haven in zicht”. Hun schip is wel vergaan.
Op de aandelenmarkten kan je al eerder van een storm spreken dan van een woelige zee. En je koopt natuurlijk liefst op het dieptepunt van de crisis en wanneer de haven niet alleen in zicht is maar ook bereikbaar. De ultieme bodem voorspellen kan ik niet. Ik houd mijn hier eerder besproken Henex en GBL wel stevig vast. Ik heb er alle vertrouwen in dat deze schepen de storm zullen doorstaan. En de komende weken word ik zeker van nog een paar schepen passagier. Aandelen die ik al maanden in het vizier heb en zeker ga kopen of bijkopen. Zwemvesten aan en tot volgende week!
Jean-Marie
