Tijd om een deeltje van de Belgische economische geschiedenis op te nemen in de portefeuille, namelijk ArcelorMittal (AEX: MT), veruit de wereldleider in de productie van staal. Ze zijn actief in 60 landen en stellen meer dan 320.000! mensen tewerk. Ze zijn aanwezig op zowel de markt van de ontwikkelde landen als die van de groeilanden.

In 2007 produceerden ze maar liefst 116,4 miljoen ton staal, wat neerkomt op meer dan 10% van de wereldproductie en goed is voor een omzet van 105,2 miljard dollar. ArcelorMittal genereert een gigantische winst, en daarvan profiteren ook de aandeelhouders aangezien ze 30% uitkeren aan de aandeelhouders, een deel via dividend en een deel via een inkoopprogramma van eigen aandelen. Met de rest nemen ze aan de lopende band bedrijven over, in 2007 hebben ze maar liefst 35 bedrijven overgenomen. Om u maar een idee te geven van hoe sterk hun eerste positie in de wereld is: hun grootste concurrenten Nippon Steel, JFE en POSCO produceren samen slechts 101,10 miljoen ton staal.

Bij ArcelorMittal denken ze vooruit en proberen ze hun positie op de markt te versterken door mijnen op te kopen om steeds onafhankelijker te zijn van toeleveranciers. Zo bouwen ze ook vaak een eigen energiecentrale bij de aanleg van een nieuwe productievestiging. Dit alles zal de kosten alleen maar verder drukken in de toekomst. De kosten van productie stijgen uiteraard ook, maar ze ondervinden hier weinig problemen van aangezien ze de verhogingen van de grondstoffenprijzen uiteraard doorrekenen naar de klanten.

In de eerste jaarhelft van 2008 maakten ze een nettowinst van 8,21 miljard dollar (+31%) op een omzet van 67,65 miljard dollar (+65%), goed voor 5,87$ winst per aandeel. Op dit moment genereren ze dus ieder kwartaal een slordige 4 miljard dollar, terwijl er op hun balans slechts 7,4 miljard dollar cash staat. Ze gebruiken dus alle middelen om verder uit te groeien en eigen aandelen in te kopen.

Op dit moment loopt er nog een programma om 44 miljoen eigen aandelen in te kopen, waarvan er reeds 22,6 miljoen aangekocht werden gedurende de eerste helft van 2008, 10 miljoen gedurende juli 2008 en voor zover gepubliceerd 5 miljoen gedurende augustus 2008. Zoals u ziet maken ze gebruik van deze lage koersen om hun inkoopprogramma te versnellen.

En dat is precies wat wij ook gaan doen , we nemen ArcelorMittal op in onze portefeuille aan 53 euro. We zien een jaarlijks rendement mogelijk van tussen de 30 en 50 procent afhankelijk van hoe de wereldeconomie herstelt van de huidige groeivertraging.

Christophe

Laat me het eens hebben over een gevallen ster van de BEL20, namelijk Dexia (BEL20: DEXB). Dexia, het goede huisvader aandeel bij uitstek uit de BEL20 voor de kredietcrisis begon. Wat is er toch allemaal gebeurd bij Dexia om het aandeel 65% te doen zakken van 25 euro tot het huidige niveau van 8,50 euro!?

Hun Amerikaanse dochter FSA heeft er dan wel voor gezorgd dat de totale winst gedaald is, namelijk van 1,507 naar 855 tot 828 miljoen euro van het eerste jaarhelft van 2007 tot het eerste jaarhelft van 2008, maar dit verklaart nog niet de daling van 65% van de koers.

Wat de beleggers schrik aanjaagt zijn de onzekerheden in verband met FSA en de rating van de dochter van Dexia, die voorlopig nog als enige een AAA-rating heeft op de markt waar ze actief zijn. Ene Bill Ackman voorspelde ook de ondergang van FSA, en hij had het al bij het rechte eind bij de concurrenten van FSA, namelijk MBIA en Ambac. Hij zegt dat de kredietagentschappen de risico’s van FSA verkeerd inschatten - hoewel dit hun beroep is, en deze agentschappen het bij het rechte eind hadden bij zowel MBIA als Ambac. Door deze grote onzekerheid die heerst bij de beleggers, en de onzekerheid die reeds aanwezig is op de markt in het algemeen, zakte de koers van Dexia tot op een absoluut dieptepunt van 8 euro in de loop van de vorige maand.

Het is wel dankzij die hoge rating van FSA dat de activiteiten in de eerste helft van 2008 met 40% gestegen op gebied van public financing, net de sector waarvan Dexia wereldleider is. En Dexia doet er alles aan om die AAA rating te behouden, zoals de injectie van 350 en 200 miljoen euro eerder dit jaar en het ter beschikking stellen van een kredietlijn van 5 miljard dollar aan FSA, waar ze tot nog toe geen gebruik van gemaakt hebben.

Een positief punt dat we dan weer zien in het halfjaarverslag van 2008 is dat het tier 1 kapitaal(1) van de groep is gestegen van 9,9% eind juni 2007 tot 11,3% eind juni 2008. Desondanks ze 550 miljoen euro in FSA (Amerika) gepompt hebben en 200 miljoen in Denizbank (Trukije) is hun kapitaalsbasis om verliezen op te vangen met 1,4% gestegen tot 15,6 miljard euro!

Een ander positief punt is dat ze bij Dexia besloten hebben om met FSA enkel nog te doen waar ze goed in zijn, namelijk public financing. De andere, lees meer risicovolle, activiteiten worden stopgezet en er wordt personeel ontslagen, waardoor er jaarlijks een besparing zal zijn van 30 miljoen dollar. Hierdoor zal FSA zich kunnen focussen op de stabiele markt van public financing (waarin ze zoals reeds gezegd een groei kenden van 40% in het eerste jaarhelft).

In Turkije ligt het groeipercentage van Denizbank ook rond de 40%! Zonder FSA ziet Dexia er ronduit rooskleurig uit, het nettoresultaat in het tweede kwartaal van 2008 kwam uit op 760 miljoen, wat een kleine stijging is tov vorig jaar. Eens de onzekerheden uit de markt verdwenen zijn zien wij Dexia dan ook sneller herstellen dan de andere Europese bankwaarden. Wij verwachtten een volledig herstel van de kredietmarkten begin 2010, let wel dat de markt altijd 6 maanden anticipeert op de realiteit.

Wij kopen Dexia aan 8,70 euro, en houden die aandelen voor een lange periode vast. Gezien Dexia ook een ruim dividend uitbetaald ieder jaar zien wij een jaarlijkse return van 25 à 45 procent de komende jaren.

Christophe

(1) “Tier 1 capital” bevat het kapitaal dat de bank vrij ter beschikking heeft en wat dus de verliezen kan opvangen: aandelenkapitaal, reserves, algemene voorzieningen en waardepapier met een onbepaalde looptijd, bijvoorbeeld cumulatief preferente aandelen.

In mijn eerste column op stockmania.be ga ik al meteen een woord gebruiken dat door de meeste analisten en goeroes gemeden wordt als de pest, namelijk “gokken”. Omdat niemand echt zeker weet of een aandeel in de toekomst zal stijgen of dalen blijft het bij gokken. En ja ik ben een gokker. Natuurlijk zou u op deze site niet beland zijn als u niet, net als ik, denkt dat de kansen op “winst” bij aandelen een pak hoger liggen dan in het casino of bij Euromillions. Beleggen is dan ook niet in het wilde weg gokken. Het is beredeneerd of berekend gokken. Een beetje zoals het weerbericht, een beter woord voor gok zou dan ook voorspelling of prognose kunnen zijn.

Dit berekend gokken noemt men in het beursmilieu ook vaak het afwegen van de risk/reward. Een eenvoudige breuk met in de teller “het risico” en in de noemer “de reward (beloning)”. Hoe lager de risk/reward-ratio hoe beter het aandeel. Het risico drukt dus eigenlijk de kans op een goede afloop uit en de reward de vergoeding die men bij een goede afloop ontvangt. Het ideale aandeel heeft dus een risico van bijna 0 en een oneindig grote reward. Helaas zijn deze aandelen in de praktijk zo goed als onbestaand. Bij een spaarrekening of kasbon is het risico zo goed als nul en de beloning een kleine 5% per jaar. Aangezien aandelen risicovoller zijn, moet ook de verwachte reward ruim hoger zijn dan 5% per jaar om ook nog maar te overwegen het aandeel te kopen. Dit wordt dan ook mijn vuistregel voor mijn wekelijkse column.

Maar laat ons toch nog even terugkomen op Euromillions ter gelegenheid van de superpot deze week. Hoe zit het hier met de risk/reward? Het risico is procentueel heel groot met andere woorden de kans op een goede afloop is heel klein. Als beleggingsadvies raden we deelnemen dan ook ten sterkste af. Ook op de roulette spelen in een casino is een zeer slechte belegging. Maar toch doe ik het eigenlijk wel eens graag. Als ik in de zomer eens naar zee ga, is de kans groot dat je me ’s avonds in het casino van Oostende of Middelkerke vindt. De reward zit hem bij kansspelen vaak niet alleen in de eventuele winst. Het even wegdromen over de nieuwste BMW, de sfeer in het casino, de spanning van het gokken en de kick van het winnen… deze mix maakt de casino’s rijk. En de bezoekers armer.

Terug naar Euromillions. De kans dat je met de superpot aan de haal gaat is 1 op 76 275 360. Deze “risk” ligt vast. De reward ligt niet vast bij Euromillions. De te verdelen pot verschilt van week tot week. Hoe groter de pot, hoe beter de risk/reward-ratio dus. Omdat er al een paar weken geen winnaar meer geweest is, is deze pot intussen aangedikt tot 88 miljoen euro. Een kansje wagen kost 2euro. Je zou denken dat vanaf de pot 2 keer 76 275 360euro bedraagt, de kans om deze te winnen zijn 2euro waard is. Toch gaat deze redenering niet op. Je speelt niet alleen mee, vele duizenden anderen wagen ook hun kans. De kans dat je de superpot, indien je hem al zou winnen, met iemand anders zal moeten delen is niet klein. Maar anderzijds is het bij Euromillions ook niet alles of niets. Je maakt ook kans op de mindere prijzen die ook nog meer dan de moeite zijn. En bij de kleinste prijs heb je toch je inzet nog ruim terug. Mijn advies voor Euromillions luidt “zeker afblijven”. Maar persoonlijk doe ik wel mee telkens de pot meer dan 75miljoen euro bedraagt. Ik handel dus minder nuchter dan misschien zou moeten. Maar ook de beurs is één en al emotie.

Jean-Marie